Fandom

Zwierzęca Wiki

Płetwal błękitny

48stron na
tej wiki
Dodaj nową stronę
Dyskusja0 Udostępnij
Płetwal błękitny (Balaenoptera musculus) -
Płetwal błękitny1.jpg
największe zwierzę w historii Ziemi. Zaliczany jest do ssaków z rzędu waleni, podrodziny fiszbinowców i rodziny fałdowców. Osiąga 180 ton i ponad 30 metrów długości.

CharakterystykaEdytuj

Ten największy wieloryb świata ma smukłe ciało, oraz głowę w kształcie litery U. Ubarwienie tego walenia jest ciemnoszare z błękitnym odcieniem, jaśniejsze na brzuchu i bokach. Czasami występują niewielkie, nieregularne, białawe plamy. Płetwa grzbietowa jest niewielka, położona daleko w tyle. Na stronie brzusznej występują liczne fałdy skórne. Fiszbin jest stosunkowo drobny, czarny. Otwory nosowe zaopatrzone są w zawory zapobiegające wlewaniu się wody do płuc. Samica jest większa od samca.

Oszałamiające są zwłaszcza rozmiary . Najwięksy złowiony osobnik miał 177 ton wagi, jednak szacuje się, że inne okazy mogą ważyć więcej. Długość tego walenia dochodzi do 30 metrów. Sam język u płetwala mierzy 3 tony, a serce 600 - 700 kg. Serce to bije 8 razy na minutę, pod powierzchnią wody może spaść to do 4. Krew krąży z ilością 10000 litrów. Aorta płetwala błękitnego ma średnicę 23 cm. Pojemność płuc tego walenia wynosi 5000 litrów. Watrąba waży około tony. Może też poszczycić się największym na świecie penisem, który osiąga nawet 2,4 m.

Płetwal błękitny, gdy oddycha emituje pionowy wybuch wody do 12 metrów wysokości. Jest to charakterystyczną cechą wszystkich wielorybów. Może pływać z prędkością 50 km. na godzinę, jednak średnia prędkość to 20 km. na godzinę. Kiedy płetwal błękitny spożywa pokarm spowalnia do 5 km. na godzinę. Otwarte usta płetwala błękitnego mogą pomieścić 90 ton żywności. Zwierzę to, gdy wynurza się z wody, to oddycha od 6 do 20 razy w ciągu 5 - 15 minut, aby potem zanurkować na 5 - 15 minut. Ciało płetwala błękitnego pokryte jest tłuszczem grubym na 5 - 30 cm. Ogółem tłuszcz może ważyć 50 ton.

Tryb życiaEdytuj

OdżywianieEdytuj

Płetwal błękitny2.jpg
Zwierzę to żywi się planktonem, głównie krylem, którego dziennie połyka 4 tony. Pożywienie najczęściej chwyta nurkując. Największe ilości planktonu występują w wodach podbiegunowych. Pływając w pobliżu Oceanu Arktycznego odżywia się trzema gatunkami raków. Nie gardzi też rybami. W okresie godowym, który przypada zimą, płetwale wędrują na wody tropikalne, gdzie z powodu braku żywności zmuszone są do "postu".

Rozmnażanie i rozwójEdytuj

Samica płetwala błękitnego rodzi raz na 2-3 lata. Ciąża trwa 340-366 dni, w miocie przychodzi na świat jedno młode. Okres godowy przypada na okres zimowy. Noworodek rodzi się w strefie równikowej, gdyż ma słabo wykształconą warstwę tłuszczową, by przeżyć w wodach Arktyki lub Antarktydy. Mierzy on 7 m długości i waży od 2,5 do 3 ton. Młody osobnik żywi się mlekiem matki, wypija go między 380 a 570 litrów dziennie. Laktacja trwa 7 miesięcy. Potem fiszbiny są na tyle rozwinięte, że młode może samo chwytać pokarm. Samice w tym czasie tracą 25% masy ciała.

Naukowcy szacują, że płetwal może żyć 80 lat, lecz nie jest to potwierdzone. Jego naturalnym wrogiem jest
Płetwal błękitny4.jpeg
orka. U zabitych okazów widac było ślady po zadrapaniach i ranach spowodowanych właśnie przez te morskie drapieżniki.

OdmianyEdytuj

  • B. musculus brevicauda – status DD (niedostateczne dane)
  • B. musculus indica
  • B. musculus intermedia – status CR (krytycznie zagrożony)
  • B. musculus musculus

OchronaEdytuj

Z powodu swoich rozmiarów płetwal błękitny był głównym celem wielorybników. Cenny był szczególnie tłuszcz - tran oraz fiszbiny z których robiono gorsety. Do połowy XX wieku łącznie zabito około 300 000 tych wielorybów.
Płetwal błękitny3 szkielet.jpg

Szkielet płetwala błękitnego

W 1966 r objęto je ścisłą ochroną. Wtedy gatunek był niemal wymarły. Obecnie liczba płetwali powoli rośnie.

CiekawostkiEdytuj

  • W 1920 roku w szkockim Hebrydach Zewnętrznych na mieliźnie osiadł płetwal błękitny, zabito go. Dwie jego kości postawiono przy głównej ulicy miasta Lewis. Do dzisiaj jest to atrakcją turystyczną.
  • Kilka razy płetwala błękitnego widziano w Bałtyku.
  • Płetwale odzywają się pod wodą basowymi „jękami”, które prawdopodobnie służą im do porozumiewania się z innymi osobnikami. Dźwięki jakie wydają mogą mieć natężenie 180 decybeli. Jest to hałas będący w stanie ogłuszyć człowieka.
  • Płetwal błękitny posiada ok. 320 fiszbinów, mierzących 100 cm dłlugości i 55 cm szerokości.
  • Płetwal błękitny nurkuje na głębokość około 500 m i pozostaje tam nawet do 2 godzin.

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.

Więcej z Fandomu

Losowa wiki